Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ



Γίνεται γνωστό ότι κάθε Σάββατο και ώρα 22.00 θα μεταδίδεται η εκπομπή "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ" του Ιατρού Ιεροκήρυκα Νικ. Λιλιόπουλου από το διαδυκτιακό ραδιόφωνο http://nnka.radiostream123.com/

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Συγχώρεση σημαίνει αγάπη!

1). Όταν εκδικείσαι εξισώνεσαι μέ τόν εχθρό σου, όταν συγχωρείς μοιάζεις μέ τόν Θεό.
2). Δέν μετρώ πόσες φορές πρέπει νά συγχωρώ τόν αδελφό μου. Θά τόν συγχωρήσω μιά γιά πάντα.
3). Η συγχώρηση είναι τό άρωμα τής βιολέτας πάνω στό πόδι πού τήν συνθλίβει.
4). Όταν λείπει από τήν ψυχή τό πνεύμα τής συγχωρητικότητος, ή προσευχή χάνει τό νόημά της.
5). Όποιος δέν συγχωρεί τούς άλλους, σπάζει τήν γέφυρα από τήν οποία πρέπει νά περάσει ό ίδιος.
6). Συγχώρα τούς άλλους συχνά, τόν εαυτό σου ποτέ.
7). Όταν συγχωρούμε τούς άλλους, ανοίγουμε τόν δρόμο νά μάς συγχωρήσει.
8). Κάθε άνθρωπος πρέπει νά έχει ένα νεκροταφείο.Εκεί μέσα θά θάβει τά σφάλματα καί τίς αδυναμίες τών άλλων.
9). Όταν συγχωρείς δέν αλλάζεις τό παρελθόν, αλλά σίγουρα αλλάζεις τό μέλλον.
10). Η ικανοποίηση πού προέρχεται από τήν εκδίκηση, δέν διαρκεί παρά μιά στιγμή, ενώ ή ικανοποίηση πού προέρχεται από τήν συγνώμη είναι αιώνια.
11). Νά συγχωρείς καί νά ξεχνάς. Όταν θάβεις ένα ψόφιο σκυλί, δέν είναι ανάγκη νά αφήσεις τήν ουρά του έξω από τό χώμα.
12). Εάν ό αναμάρτητος Χριστός συγχωρούσε τούς άλλους, πώς μπορώ εγώ ό αμαρτωλός νά μήν κάνω τό ίδιο;
13). Συγχωρώ σημαίνει ΑΓΑΠΩ !!!!
πηγή:  ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Ορθόδοξο Χριστιανικό Τραγούδι αφιερωμένο στον Ιησού Χριστό

"Γλυκιέ μου Ιησού Χριστέ"
ένα γλυκύτατο χριστιανικό τραγούδι σε στίχους της Γαρυφαλιάς Δάρρα.
Το τραγούδι είναι σε μουσική και ερμηνεία από τον Άκη Ν. Λιλιόπουλο, Πρωτοψάλτη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, σε ήχο γ' και με συνοδεία ισοκρατών και δομέστικων.
Υμνεί και δοξολογεί τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, Υιό της Υπεραγίας Θεοτόκου που προτίμησε να σταυρωθεί ο Ίδιος για να σώσει όλη την ανθρωπότητα από την αμαρτία.
 
 Γλυκιέ μου Ιησού Χριστέ
***********************
Χριστέ μου βάλε μου στη ψυχή
γαλήνη κ' ηρεμία
για να μου πάρουν το θυμό
που φέρνει τρικυμία
***
Εσύ μας έδωσες το φως
μας δίδαξες την καλωσύνη
και γέμισε η καρδούλα μας
με Θεία Ευφροσύνη
***
REFRAIN
Ω πόσο σ'αγαπώ Χριστέ μου
πόσο η καρδιά μου λαχταρά
να βρίσκομαι πάντα κοντά σου
να νοιώθω αγάπη και χαρά
***
Εσύ επάνω στο σταυρό
δεν γόγγυξες ποτέ σου
ποτέ δεν λιγοψύχησες
για μας γλυκέ Χριστέ μου
***
Θέλω μ' ευλάβεια πολύ
πάντοτε να σε προσκυνάω
να σε δοξάζω με χαρά
και να σ' ευχαριστάω
***
REFRAIN
***
Όταν θυμάμαι το Σταυρό,
στον τόπο αυτό τον ιερό
γεμάτη δάκρυα να κλαίω
και Δόξα το Θεό να λέω
***
Όταν ξυπνάω το πρωί
να σε υμνώ κάθε στιγμή
κι όταν θα πέσει το σκοτάδι
να με σκεπάζεις μ'ενα χάδι
***
REFRAIN
***
Γλυκειά ζωή μόνο μαζί σου
και τα κλειδιά του Παραδείσου
μ'εσένα μόνο θα χαρώ
γι αυτό Χριστέ σ' ευχαριστώ
***
Κι αν κάποτε έρθει η στιγμή
που θα 'μαστε και οι δυό μαζί
τότε με δέος θα γονατίσω
τα δυό σου χέρια θα φιλήσω
***
REFRAIN
***
Γιατί Εσύ Χριστέ μου Εσύ
μου έδωσες αναπνοή
με γέμισες με αρετές
μ'εκανες πλούσια στις χαρές
***
Για Σε η αγάπη μου μεγάλη
και μέσα απ' της καρδιάς τη ζάλη
από ψυχής σε ικετευω
κάνε με να σε λατρευω
***
REFRAIN (δις)

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Γλυκιά μας Παναγία (της Γαρυφαλιάς Δάρρα) Ορθόδοξο Χριστιανικό Τραγούδι

Ένα Χριστιανικό Ορθόδοξο τραγούδι της Γαρυφαλιάς Δάρρα, σε βυζαντινή μελοποίηση και ερμηνεία  από τον Πρωτοψάλτη της Αρχιεπισκοπής ΑΘηνών Άκη Ν. Λιλιόπουλο σε ήχο πλ. α'

Γλυκιά μας Παναγία

Ω Μανούλα ευσπλαχνική,
δέξου μας στην αγκάλη σου,
να φωτιστούμε όλοι μαζί,
απ' του μυαλού τα κάλλη σου (δις)
**********
Ω γλυκιά Παντάνασσα,
εσύ που γέννησες το φως,
και το σκοτάδι εχάθηκε
κι εγιν' ο κόσμος φωτεινός (δις)
*********
Μαρία Αειπάρθενε,
της γης μαργαριτάρι,
σε σένα άξια εδόθηκε
του κόσμου όλη η χάρη (δις)
*********
Και τι δε γράψανε για Σέ,
Αγνή μου Παναγία,
Πατέρες κι Άγιοι μαζί,
μ' ευλάβεια και λατρεία (δις)
**********
Ύμνους κι ωδές πνευματικές,
για σένα να μιλούνε
με πλούσια επίθετα
εσένα να κοσμούνε (δις)
****************

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Δεσποτικός ψαλμός αφιερωμένος εις τον Ένα και Μοναδικό Τριαδικό Θεό μας

Ευλογήσω τον Κύριον..." Ο 33ος ψαλμός σε μελοποίηση του Εμμανουηλ Χατζημάρκου. Ψάλλει ο Πρωτοψάλτης του Αγ. Δημητρίου των Όπλων Άκης Ν. Λιλιόπουλος με το Νίκο Λιλιόπουλο ετών 10 και τον Νάσο Λιλιόπουλο ετών 9.

ΕΥΛΟΓΗΣΩ τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ, διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου
Εν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή μου· ἀκουσάτωσαν πρᾳεῖς, καὶ εὐφρανθήτωσαν
Μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί, καὶ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό
Εξεζήτησα τὸν Κύριον, καὶ ἐπήκουσέ μου καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεών μου ἐῤῥύσατό με
Προσέλθετε πρὸς αὐτὸν καὶ φωτίσθητε, καὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν οὐ μὴ καταισχυνθῇ
Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος· μακάριος ἀνήρ, ὃς ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν

ΤΕΡΙΡΕΜ...ΤΕΡΙΡΕΜ....

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Ύμνος εις την Υπεραγία Θεοτόκο ψάλλει ο Άκης Λιλιόπουλος, ο Νίκος Λιλιόπουλος ετών 10 & ο Νάσος Λιλιόπουλος ετών 9

Αυτός ο πραγματικά όμορφος και συνάμα κατανυκτικός και θεάρεστος ύμνος, έχει γραφτεί από άγια χέρια, τα χέρια του Αγίου Νεκταρίου του Αιγίνης.
Η παράδοση λέει ότι τον 19ο αιώνα μ.Χ παρουσιάστηκε η Υπεραγία Θεοτόκος στον Άγιο Νεκτάριο και του ζήτησε να γράψει έναν ιδιαίτερο ύμνο που θα της τον έψαλλαν Αγγελικές χορωδίες.
Αυτός λοιπόν ο ύμνος είναι το ''Αγνή Παρθένε Δέσποινα''

 
 Αγνή Παρθένε Δέσποινα
Aχραντε Θεοτόκε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Παρθένε Μήτηρ Ανασσα
Πανένδροσε τε πόκε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
Υψηλοτέρα ουρανών

ακτίνων λαμπροτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Χαρά Παρθενικών Χορών
αγγέλων υπερτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
Εκλαμπροτέρα ουρανών

φωτός καθαρωτέρα
 

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
των ουρανίων στρατιών

 πασών αγιωτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
 
Μαρία Αειπάρθενε
Κόσμου παντός Κυρία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Αχραντε Νύμφη πάναγνε
Δέσποινα Παναγία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
Μαρία Νύμφη Ανασσα

χαράς ημών αιτία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Κορή σεμνή Βασίλισσα
Μήτηρ υπεραγία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
Τιμιώτερα Χερουβείμ

υπερενδοξοτέρα.
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
των ασωμάτων Σεραφείμ
των θρόνων υπερτέρα
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
 
Χαίρε το άσμα Χερουβείμ
χαίρε ύμνος Αγγέλων
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Χαίρε ωδή των Σεραφείμ
χαρά των Αρχαγγέλων
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Χαίρε ειρήνη και χαρά
λιμήν της σωτηρίας
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Παστάς του Λόγου ιερά
άνθος της αφθασίας
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
Χαίρε Παράδεισε τρυφής

ζωής τε αιωνίας
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

*** 
Χαίρε το ξύλον της ζωής
Πηγή αθανασίας
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
***
 
Σε ικετεύω Δέσποινα
Σε νυν επικαλούμαι

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

*** 
Σε δυσωπώ,Παντάνασσα
Σην χάριν εξαιτούμε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Κορή σεμνή και άσπιλε
Δεσποίνα Παναγία
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

*** 
Θερμώς επικαλούμε Σε
Ναέ ηγιασμένε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
*** 

Αντιλαβού μου, ρύσαι με
από τού πολεμίου
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

***
Και κλήρονομον δείξον με
ζωής της αιωνίου
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
 


πηγή: http://ow.ly/zpgim 

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ (ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ-ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ)

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
13/01/14 - 18:50
Ο γέροντας Παΐσιος Κρητικός ο Αγιορείτης μιλάει για τους Έλληνες πολιτικούς οι οποίοι είναι καθρέπτης της κοινωνίας, για τον αφανισμό της Τουρκίας καθώς και για την ύπαρξη του ηγέτη που θα λυτρώσει την Ελλάδα ο οποίος μάλιστα δεν είναι πολιτικός.
Η προφητεία:
«Η Ελλάδα κατάντησε σκισμένο πουκάμισο και αυτή την στιγμή κυβερνάται από τον διάβολο. Είμαστε ένας όχλος πια… πρόβατα δίχως ποιμένα... δεν ξέρουμε που να πάμε. Δεν γνωρίζουμε που είναι το φως και που το σκοτάδι. 
Ζούμε τους έσχατους καιρούς, την εποχή του Αντιχρίστου οπού η εμφάνιση του θα γίνει αμέσως μετά το τελικό χάραγμα που έρχεται σύντομα.
Οι υπηρέτες του διάβολου δεν είναι μόνον οι Έλληνες και Ευρωπαίοι πολιτικοί που με τα έργα τους εξαθλίωσαν τους Έλληνες, αλλά και άνθρωποι καθημερινοί που δεν μετανοούν και δεν έχουν μέσα τους Θεό. Οι Έλληνες έπεσαν θύματα του καταναλωτισμού αγαπώντας την σάρκα τα χρήματα το σεξ και την μάταιη χωρίς νόημα ζωή.
Ο Έλληνας, ο καθένας μας ξεχωριστά θα πρέπει να μετανοήσουμε για ότι έχουμε πράξει και δεν είναι αρεστό στον Θεό, να πολεμήσουμε τον εγωισμό μας και την αμαρτία, που μας καθήλωσε σαν Έθνος και που μας οδηγεί στην καταστροφή, να μεταλάβουμε σώμα και αίμα Κυρίου, ζώντας κατόπιν την κατά Θεώ Ζωή.
Μετάνοια χρειάζεται και για τις επιλογές που κάναμε στα πολιτικά πρόσωπα, διότι αυτές οι επιλογές όλων των περασμένων ετών οδήγησαν την Χώρα στην σημερινή της κατάντια…
Ο καθρέπτης της κοινωνίας είναι η Ελληνική βουλή κι αν δεν μετανοήσει ο Έλληνας και δεν το αλλάξει αυτό, οι Έλληνες θα χαθούν. 
Είναι εσκεμμένη η στήριξη των μεταναστών για να εξαφανίσουν το Ελληνικό Έθνος από πρόσωπου γης αφού οι διώξεις των μεταναστών, είναι πλέον πολύ λιγότερες από τις διώξεις των ίδιων των Ελλήνων πολιτών, από το Ελληνικό κράτος.
Μεγάλο ρολό στην συνέχιση της πτώσης του Έλληνα, έχει παίξει το σατανοκούτι που έχουν όλοι στα σπίτια τους και που πρέπει να σταματήσουν να το κοιτούν… όλοι… ακόμα και τα παιδιά μας γιατί από αυτό παίρνουν όλα τα μηνύματα που ο αντίχριστος θέλει να μεταφέρει σε εσάς και τα παιδιά σας. 
Η ειδωλολατρία του χρήματος και της σάρκας περνούν μέσα από το σατανοκούτι στα παιδιά μας, που από μικρά γίνονται λάτρεις αυτού του τρόπου ζωής
Ο πόλεμος θα γίνει και οι Έλληνες δεν θα πρέπει να τον φοβούνται γιατί θα είναι από το Θεό… Υπάρχουν αξιωματικοί που έχουν κάλεσμα από τον Θεό και είναι ευλογημένοι να πολεμήσουν σαν Ήρωες. 
Η Τουρκία θα αφανιστεί και οι τούρκοι μαζί της το 1/3 της χώρας θα σκοτωθεί το 1/3 θα βαφτιστούν χριστιανοί και οι υπόλοιποι θα χαθούν στα βάθη της χώρας.
Ο Ηγέτης που θα λυτρώσει τους Έλληνες και την Χώρα υπάρχει… είναι ευλογημένος από τον Θεό, καθαρός στην ψυχή Χριστιανός Ορθόδοξος και δεν είναι πολιτικός…

Οι συνθήκες θα επιτρέψουν στον κόσμο να τον αναδείξει πολύ γρήγορα… και επειδή θα θέσει σαν κορώνα της πολιτικής του τον Χριστιανικό πολιτισμό θα ενώσει όλους τους Έλληνες και θα αναδείξει με τις πράξεις του τη αναγέννηση του Ορθόδοξου Χριστιανισμού σε όλο τον κόσμο.

Αν ο Έλληνας μετανοήσει και ανακόψει την αποστασία από τον Θεό που έχει ξεκινήσει σαν έργο του αντίχριστου, ζήσει ενωμένος κάτω από τον χριστιανικό πολιτισμό, και διώξει μακριά την λατρεία του χρήματος και της σάρκας τότε ο Θεός θα δείξει αμέτρητο έλεος και θα σηκωθούμε όρθιοι.»
(pantokrator.info)

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

ΠΟΥ ΠΑΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ


Από το βιβλίο του π. Σεραφείμ Ρόουζ “ Η ψυχή μετά τον θάνατο” (Ανάλυση του λόγου περί θανάτου του Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς)


Οι πρώτες δυο ημέρες μετά τον θάνατο

Για διάστημα δύο ημερών η ψυχή απολαύει σχετικής ελευθερίας και έχει δυνατότητα να επισκεφθεί τόπους που της ήτα προσφιλείς στο παρελθόν, αλλά την Τρίτη ημέρα μετακινείται σε άλλες σφαίρες.
Εδώ ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης απλώς επαναλαμβάνει τη διδασκαλία που η Εκκλησία ήδη γνωρίζει από τον 4ο αιώνα, όταν ο άγγελος που συνόδευσε τον Αγ. Μακάριο Αλεξανδρείας στην έρημο, του είπε, θέλοντας να ερμηνεύσει την επιμνημόσυνη δέηση της Εκκλησίας για τους νεκρούς την Τρίτη ημέρα μετά θάνατο: «Όταν γίνεται η προσφορά της αναίμακτης θυσίας (μνημόσυνο στη θεία λειτουργία) στην Εκκλησία την τρίτη ημέρα, η ψυχή του κεκοιμημένου δέχεται από τον φύλακα άγγελο της ανακούφιση για τη λύπη που αισθάνεται λόγω του χωρισμού της από το σώμα… Στο διάστημα των δύο πρώτων ημερών επιτρέπεται στην ψυχή να περιπλανηθεί στον κόσμο, οπουδήποτε εκείνη επιθυμεί, με τη συντροφιά των αγγέλων που τη συνοδεύουν. Ως εκ τούτου η ψυχή, επειδή αγαπά το σώμα, μερικές φορές περιφέρεται στο οίκημα στο οποίο το σώμα της είχε σαβανωθεί, περνώντας έτσι δύο ημέρες όπως ένα πουλί που γυρεύει τη φωλιά του. Αλλά η ενάρετη ψυχή πλανιέται σε εκείνα τα μέρη στα οποία συνήθιζε να πράττει αγαθά έργα. Την τρίτη ημέρα, Εκείνος ο Οποίος ανέστη ο Ίδιος την τρίτη ημέρα από τους νεκρούς καλεί την ψυχή του Χριστιανού να μιμηθεί τη δική Του ανάσταση, να ανέλθει στους Ουρανούς όπου θα λατρεύει το Θεό όλων.»
Στην Ορθόδοξη νεκρώσιμη ακολουθία, ο Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός περιγράφει παραστατικά την κατάσταση της ψυχής η οποία, έχοντας μεν αφήσει το σώμα αλλά παραμένοντας στη γη, είναι ανίκανη να επικοινωνήσει με τους αγαπημένους της τους οποίους βλέπει: «Οίμοι, οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζόμενη εκ του σώματος! Οίμοι, πόσα δακρύει τότε, και ουχ υπάρχει ο ελεών αυτήν! Προς τους αγγέλους τα όμματα ρέπουσα, άπρακτα καθικετεύει προς τους ανθρώπους τας χείρας εκτείνουσα, ουκ έχει τον βοηθούντα. Διό, αγαπητοί μου αδελφοί, εννοήσαντες ημών το βραχύ της ζωής, τω μεταστάντι την ανάπαυσιν, παρά Χριστού αιτησώμεθα, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».
Σε γράμμα του προς τον αδελφό μιας αποθνήσκουσας γυναίκας, ο Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος γράφει: «Η αδελφή σου δεν θα πεθάνει. Το σώμα του ανθρώπου πεθαίνει, αλλά η προσωπικότητά του συνεχίζει να ζει. Απλώς μεταφέρεται σε μια άλλη τάξη ζωής… Δεν είναι εκείνη που θα βάλουν στον τάφο. Εκείνη βρίσκεται σε έναν άλλο τόπο όπου θα είναι θα είναι ακριβώς το ίδιο ζωντανή όσο και τώρα. Τις πρώτες ώρες και ημέρες θα βρίσκεται γύρω σου. Μόνο που δεν θα λέει τίποτα και εσύ δεν θα μπορείς να την δεις. Θα είναι όμως ακριβώς εδώ. Να το έχεις αυτό στο νου σου. Εμείς που μένουμε πίσω θρηνούμε για τους κεκοιμημένους, όμως για εκείνους τα πράγματα είναι αμέσως πιο εύκολα. Είναι πιο ευτυχισμένοι στη νέα κατάσταση. Όσοι έχουν πεθάνει και κατόπιν επαναφέρθηκαν στο σώμα διαπίστωσαν ότι το σώμα ήταν μια πολύ στενάχωρη κατοικία. Και η αδελφή σου θα αισθάνεται έτσι. Είναι πολύ καλύτερα εκεί, και εμείς νοιώθουμε οδύνη σαν να της έχει συμβεί κάτι απίστευτα κακό! Θα μας κοιτάζει και σίγουρα θα μένει κατάπληκτη με την αντίδρασή μας».
Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η ανωτέρω περιγραφή των πρώτων δύο ημερών του θανάτου αποτελεί γενικό κανόνα, ο οποίος κατά κανένα τρόπο δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Πράγματι τα περισσότερα παραδείγματα από την Ορθόδοξη γραμματεία, δεν συνάδουν με αυτόν τον κανόνα, και ο λόγος είναι φανερός: οι άγιοι, μην έχοντας καμιά απολύτως προσκόλληση στα εγκόσμια και ζώντας σε διαρκή προσδοκία της αναχώρησής τους για την άλλη ζωή, δεν ελκύονται καν από τους τόπους όπου έπρατταν τα αγαθά τους έργα αλλά ξεκινούν αμέσως την άνοδο τους στους Ουρανούς. Άλλοι, ξεκινούν την άνοδο τους πριν το τέλος των δύο ημερών για κάποιον ειδικό λόγο που μόνον η Θεία Πρόνοια γνωρίζει. Από την άλλη οι σύγχρονες «μεταθανάτιες» εμπειρίες, ατελείς καθώς είναι, ανήκουν όλες στον εξής κανόνα: η «εξωσωματική» κατάσταση αποτελεί μόνο το ξεκίνημα της αρχικής περιόδου ασώματης «περιπλάνησης» της ψυχής στους τόπους των επιγείων δεσμών της. Όμως κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει παραμείνει νεκρός για αρκετό χρονικό διάστημα, έστω μέχρι να συναντήσει τους αγγέλους που πρόκειται να τον συνοδεύσουν.
Μερικοί επικριτές της Ορθόδοξης διδασκαλίας για την μετά θάνατον ζωή, θεωρούν ότι τέτοιες αποκλίσεις από το γενικό κανόνα για την μεταθανάτια εμπειρία αποδεικνύουν την ύπαρξη «αντιφάσεων» στην Ορθόδοξη διδασκαλία. Αυτοί οι επικριτές όμως είναι απλώς και μόνο προσκολλημένοι στις «κατά γράμμα» ερμηνείες. Η περιγραφή των πρώτων δύο ημερών, καθώς και των επομένων, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί κάποια μορφή δόγματος. Είναι απλώς ένα «μοντέλο», το οποίο μάλιστα εκφράζει την πιο συνηθισμένη χρονική σειρά των εμπειριών της ψυχής μετά τον θάνατο. Οι πολλές περιπτώσεις, τόσο στην Ορθόδοξη γραμματεία όσο και στις αναφορές σύγχρονων σχετικών εμπειριών, όπου οι νεκροί έχουν στιγμιαία εμφανιστεί στους ζωντανούς μέσα στην πρώτη ή τις δύο πρώτες ημέρες μετά το θάνατο, μερικές φορές σε όνειρα, είναι παραδείγματα που επαληθεύουν το ότι όντος η ψυχή συνήθως παραμένει κοντά στη γη για κάποια σύντομη χρονική περίοδο. Κατά την τρίτη ημέρα, και συχνά πιο πριν, η περίοδος αυτή φθάνει στο τέλος της.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Μαξίμοβιτς
Τα τελώνια

Την ώρα αυτή (την τρίτη ημέρα), η ψυχή διέρχεται από λεγεώνες πονηρών πνευμάτων που παρεμποδίζουν την πορεία της και την κατηγορούν για διάφορες αμαρτίες, στις οποίες αυτά τα ίδια την είχαν παρασύρει. Σύμφωνα με διάφορες θεϊκές αποκαλύψεις υπάρχουν είκοσι τέτοια εμπόδια, τα επονομαζόμενα «τελώνια», σε καθένα από τα οποία περνά από δοκιμασία κάθε μορφή αμαρτίας. Η ψυχή αφού περάσει από ένα τελώνιο, συναντά το επόμενο, και μόνον αφού έχει διέλθει επιτυχώς από όλα τα τελώνια μπορεί αν συνεχίσει την πορεία της χωρίς να απορριφθεί βιαίως στη γέεννα. Το πόσο φοβεροί είναι αυτοί οι δαίμονες και τα τελώνια τους φένεται στο γεγονός ότι η ίδια η Παναγία, όταν πληροφορήθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ τον επικείμενο θάνατο Της, ικέτευσε τον Υιό Της να διασώσει την ψυχή Της από αυτούς τους δαίμονες και απαντώντας στην προσευχή Της, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε από τους Ουρανούς για να παραλάβει την ψυχή της Πάναγνου Μητρός Του και να την οδηγήσει στους Ουρανούς. Φοβερή είναι πράγματι, η τρίτη ημέρα για την ψυχή του απελθόντος, και για το λόγο αυτό η ψυχή έχει ιδιαίτερη ανάγκη τότε από προσευχές για την σωτηρία της.
Σύντομα, μετά τον θάνατο, η ψυχή πράγματι βιώνει μια κρίση, τη Μερική Κρίση, ως τελική συγκεφαλαίωση του «αοράτου πολέμου» που έχει διεξαγάγει ή που απέτυχε να διεξαγάγει, στην επίγεια ζωή κατά τω πεπτωκότων πνευμάτων. Συνεχίζοντας την επιστολή του προς τον αδελφό της αποθνήσκουσας γυναίκας, ο Όσιος Θεοφάνης ο έγκλειστος γράφει: «Λίγο μετά το θάνατο, η ψυχή αρχίζει έναν αγώνα για να καταφέρει να διέλθει από τα τελώνια. Στον αγώνα της η αδελφή σου χρειάζεται βοήθεια! Θα πρέπει να στρέψεις όλη σου την προσοχή και όλη σου την αγάπη γι’ αυτήν στο πως θα την βοηθήσεις. Πιστεύω πως η μεγαλύτερη έμπρακτη απόδειξη της αγάπης σου θα είναι να αφήσεις την φροντίδα του νεκρού της σώματος στους άλλους, να αποχωρήσεις και, μένοντας μόνος σου οπουδήποτε μπορείς, να βυθιστείς σε προσευχή για την ψυχή της, για τη νέα κατάσταση στην οποία βρίσκεται και για τις καινούριες, απροσδόκητες ανάγκες της. Συνέχισε την ακατάπαυστη ικεσία σου στον Θεό για έξι εβδομάδες και περισσότερο. Όταν πέθανε η Οσία Θεοδώρα, το σακούλι από το οποίο πήραν χρυσό οι άγγελοι για να τη γλιτώσουν από τα τελώνια ήταν οι προσευχές του πνευματικού της πατέρα. Έτσι θα γίνει και με τις δικές σου προσευχές. Μην παραλείψεις να κάνεις όσα σου είπα. Αυτό είναι η πραγματική αγάπη.»
Το «σακούλι» από το οποίο πήραν «χρυσό» οι άγγελοι και «εξόφλησαν τα χρέη» της Οσίας Θεοδώρας στα τελώνια έχει συχνά παρανοηθεί από κάποιους επικριτές της Ορθόδοξης διδασκαλίας. Μερικές φορές συγκρίνεται με τη λατινική έννοια του «πλεονάσματος χάριτος» των αγίων. Στην περίπτωση αυτή, τέτοιοι επικριτές ερμηνεύουν κατά γράμμα τα Ορθόδοξα κείμενα. Σε τίποτε άλλο δεν αναφέρεται το παραπάνω απόσπασμα παρά στις προσευχές της Εκκλησίας για τους αναπαυθέντες και ειδικότερα στις προσευχές ενός αγίου ανθρώπου και πνευματικού πατέρα. Είναι σχεδόν περιττό να πούμε ότι όλες αυτές οι περιγραφές έχουν μεταφυσική έννοια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τη διδασκαλία περί τελωνίων τόσο σημαντική, ώστε έχει συμπεριλάβει σχετικές αναφορές σε πολλές από τις ακολουθίες της, μερικές εκ των οποίων αναφέρονται στο κεφάλαιο περί τελωνίων. Ειδικότερα, η Εκκλησία θεωρεί ιδιαιτέρως απαραίτητο να συνοδεύει με αυτήν τη διδασκαλία κάθε τέκνο της που αποθνήσκει. Στον «Κανόνα για την Αναχώρηση της Ψυχής», που διαβάζεται από τον ιερέα στο νεκρικό κρεβάτι κάθε πιστού, υπάρχουν τα παρακάτω τροπάρια:
«Καθώς φεύγω από τη γη, αξίωσέ με να διέλθω ανεμπόδιστα από τον άρχοντα του αέρα, το διώκτη και βασανιστή, εκείνον που ως άδικος ανακριτής στέκεται πάνω στους φοβερούς δρόμους». (4η Ωδή)
«Ω Πανένδοξε Θεοτόκε, οδήγησέ με εις τους Ουρανούς, στα ιερά και πολύτιμα χέρια των αγίων αγγέλων ώστε, προστατευμένος μέσα στα φτερά τους, να μην αντικρύσω τη ρυπαρή, αποκρουστική και σκοτεινή μορφή των δαιμόνων». (6η Ωδή)
«Ω Αγία Θεοτόκε, Εσύ η Οποία γέννησες τον Παντοδύναμο Κύριο, απομάκρυνε από εμένα τον άρχοντα των φοβερών τελωνίων, τον κυβερνήτη του κόσμου, όταν φθάσει η στιγμή του θανάτου μου, ώστε να Σε δοξολογώ αιωνίως». (8η Ωδή)
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα λόγια της Εκκλησίας προετοιμάζουν τον αποθνήσκοντα Ορθόδοξο Χριστιανό για τις δοκιμασίες που θα συναντήσει μπροστά του.
       

Ο Όσιος πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ
 Οι σαράντα ημέρες

Κατόπιν, έχοντας επιτυχώς διέλθει από τα τελώνια και υποκλιθεί βαθιά ενώπιον του Θεού, η ψυχή για διάστημα τριάντα επτά επιπλέον ημερών επισκέπτεται τις ουράνιες κατοικίες και τις αβύσσους της κολάσεως, μη γνωρίζοντας ακόμα που θα παραμείνει, και μόνον την τεσσαρακοστή ημέρα καθορίζεται η θέση στην οποία θα βρίσκεται μέχρι την ανάσταση των νεκρών.
Σίγουρα δεν είναι παράξενο ότι η ψυχή, έχοντας διέλθει από τα τελώνια και παύσει μια για πάντα κάθε σχέση με τα επίγεια, εισάγεται στον αληθινά άλλο κόσμο, σε ένα τμήμα του οποίου θα παραμείνει αιωνίως. Σύμφωνα με την αποκάλυψη του Αγγέλου στον Αγ. Μακάριο Αλεξανδρείας, η ειδική επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των απελθόντων την ένατη ημέρα μετά τον θάνατο (πέραν του γενικού συμβολισμού των εννέα αγγελικών ταγμάτων) πραγματοποιείται επειδή μέχρι τότε παρουσιάζονται στην ψυχή τα θαυμάσια του Παραδείσου, και μόνον κατόπιν αυτού, για το υπόλοιπο των σαράντα ημερών, της παρουσιάζονται τα μαρτύρια και τα φρικτά της κολάσεως, πριν τοποθετηθεί την τεσσαρακοστή ημέρα στη θέση στην οποία θα αναμένει την ανάσταση των νεκρών και την Τελική Κρίση. Θα πρέπει και πάλι να τονίσουμε ότι οι αναφερόμενοι αριθμοί αποτελούν γενικό κανόνα ή «μοντέλο» της μεταθανάτιας πραγματικότητας, και αναμφισβήτητα δεν ολοκληρώνουν όλες οι ψυχές των απελθόντων την πορεία τους ακριβώς σύμφωνα με τον «κανόνα». Γνωρίζουμε σαφώς ότι η Οσία Θεοδώρα, στην πραγματικότητα, ολοκλήρωσε το «γύρο της κολάσεως» ακριβώς την τεσσαρακοστή ημέρα, σύμφωνα με τη γήινη μέτρηση του χρόνου.

 
Ο Κύριος της Ζωής  
Η κατάσταση των ψυχών μέχρι την Τελική Κρίση

Μερικές ψυχές βρίσκονται (μετά τις σαράντα ημέρες) σε μια κατάσταση πρόγευσης της αιώνιας αγαλλίασης και μακαριότητας, ενώ άλλες σε μια κατάσταση τρόμου εξαιτίας των αιωνίων μαρτυρίων τα οποία θα υποστούν πλήρως μετά την Τελική Κρίση. Μέχρι τότε εξακολουθεί να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής της κατάστασής τους, ιδιαιτέρως μέσω της υπέρ αυτών προσφοράς της Αναίμακτης Θυσίας (μνημόσυνο στη Θεία Λειτουργία), και παρομοίως μέσω άλλων προσευχών.
Τα οφέλη της προσευχής, τόσο της κοινής όσο και της ατομικής για τις ψυχές που βρίσκονται στην κόλαση, έχουν περιγραφεί σε πολλούς βίους Αγίων και ασκητών καθώς και σε Πατερικά κείμενα. Στο βίο της μάρτυρος του 3ου αιώνα Περπετούας, για παράδειγμα, διαβάζουμε ότι η κατάσταση της ψυχής του αδελφού της Δημοκράτη της αποκαλύφθηκα με την εικόνα μιας στέρνας γεμάτης νερό, η οποία ήταν όμως τόσο ψηλά που δεν μπορούσε να τη φτάσει από τον ρυπαρό, καυτό τόπο όπου ήταν περιορισμένος. Χάρη στην ολόθερμη προσευχή της Περπετούας επί μία ολόκληρη ημέρα και νύχτα ο Δημοκράτης έφτασε τη στέρνα και τον είδε να βρίσκεται σε έναν φωτεινό τόπο. Από αυτό η Περπετούα κατάλαβε ότι ο αδελφός της είχε απελευθερωθεί από τα δεινά της κολάσεως.
Στο βίο μιας ασκήτριας που πέθανε μόλις τον 20ο αιώνα αναφέρεται μια παρόμοια περίπτωση. Πρόκειται για τη Οσία Αθανασία (Αναστασία Λογκάτσεβα), πνευματική θυγατέρα του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Όπως διαβάζουμε στο βίο της: «Η Αναστασία είχε έναν αδελφό που τον έλεγαν Παύλο. Ο Παύλος κάποτε ήταν μεθυσμένος και κρεμάστηκε. Κι η Αναστασία αποφάσισε να προσευχηθεί πολύ για τον αδελφό της. Μετά το θάνατο του, η Αναστασία πήγε στο μοναστήρι Ντιβέγιεβο, του Οσίου Σεραφείμ, για να μάθει τι ακριβώς έπρεπε να κάνει, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση του αδελφού της, ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του με τρόπο δυσσεβή και ατιμωτικό… Ήθελε να συναντήσει την Πελαγία Ιβάνοβνα και να ζητήσει τη συμβουλή της… Η Αναστασία επισκέφθηκε την Πελαγία. Εκείνη της είπε να κλειστεί στο κελί της σαράντα μέρες, να προσευχηθεί και να νηστέψει για τον αδελφό της και κάθε μέρα να λέει εκατόν πενήντα φορές: «Υπεραγία Θεοτόκε, ανάπαυσον τον δούλον σου.»
Όταν συμπληρώθηκαν οι σαράντα ημέρες, η Αναστασία είδε ένα όραμα. Βρέθηκε μπροστά σε μία άβυσσο. Στο βάθος της ήταν ένας βράχος από αίμα. Πάνω στο βράχο κείτονταν δύο άνδρες με σιδερένιες αλυσίδες στο λαιμό τους. Ο ένας ήταν ο αδελφός της.
Η Αναστασία διηγήθηκε το όραμα στην Πελαγία και κείνη της είπε να συνεχίσει την νηστεία και την προσευχή.
Τελείωσαν κι άλλες σαράντα ημέρες με νηστεία και προσευχή κι η Αναστασία είδε το ίδιο όραμα. Η ίδια άβυσσος κι ο βράχος πάνω στον οποίο βρίσκονταν οι δύο άνδρες με αλυσίδες στο λαιμό τους. Αυτή τη φορά όμως ο αδελφός της ήταν όρθιος. Περπατούσε πάνω στο βράχο, έπεφτε και ξανασηκωνόταν. Οι αλυσίδες ήταν ακόμα στο λαιμό του.
Η Πελαγία Ιβάνοβνα, στην οποία κατέφυγε και πάλι η Αναστασία, της είπε να επαναλάβει την ίδια άσκηση για Τρίτη φορά.
Όταν τελείωσε και το τρίτο σαρανταήμερο της νηστείας και της προσευχής, η Αναστασία ξαναείδε το ίδιο όραμα. Η ίδια άβυσσος, ο ίδιος βράχος. Τώρα όμως πάνω στο βράχο ήταν μόνο ένας άνδρας, αγνωστός της. Ο αδελφός της είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά. Δε φαίνονταν πουθενά. Ο άγνωστος άνδρας ακούστηκε να λέει: «Είσαι τυχερός εσύ. Έχεις πολύ ισχυρούς μεσίτες στη γη.»
Η Αναστασία ανέφερε στην Πελαγία Ιβάνοβνα το τρίτο όραμά της και εκείνη της απάντησε:
«Ο αδελφός σου λυτρώθηκε από τα βάσανα. Δεν μπήκε όμως στη μακαριότητα του Παραδείσου.»
Πολλά παρόμοια περιστατικά αναφέρονται σε βίους Ορθοδόξων Αγίων και ασκητών. Σε περίπτωση που κάποιος έχει την τάση να ερμηνεύει κατά γράμμα τέτοια οράματα, ίσως θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι βεβαίως οι εικόνες με τις οποίες εμφανίζονται τέτοια οράματα, συνήθως σε όνειρα, δεν «φωτογραφίζουν» κατ’ ανάγκη τον τρόπο ύπαρξης της ψυχής μετά τον θάνατο. Πρόκειται περισσότερο για εικόνες οι οποίες μεταβιβάζουν την πνευματική αλήθεια της βελτιώσεως της καταστάσεως της ψυχής στον άλλο κόσμο χάρη στις προσευχές εκείνων που παραμένουν στον κόσμο τούτο

Πηγή : periodikoendon.blogspot.gr

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Αρχιερατικό μνημόσυνο του Ιατρού Ιεροκήρυκα Νικολάου Λιλιόπουλου 10_03_2012

Το Σάββατο 10 Μαρτίου το πρωί ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε στον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Χαλάστρας και στη συνέχεια τέλεσε το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού ιατρού και ιεροκήρυκος Νικολάου Λιλιόπουλου, πολύτιμου συνεργάτη του πνευματικού έργου της ιεράς Μητροπόλεως.
Στην ομιλία του ο σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αρχικά στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας που αφορούσε κάποιες από τις πρώτες σκηνές της δημοσίας ζωής του Κυρίου, που περικλείουν και φωτίζουν τον σκοπό και τον στόχο της επί γης παρουσίας του.
Ολοκληρώνοντας ο σεβασμιώτατος την ομιλία του τόνισε: ««ος αν ποιήση και διδάξει ούτος μέγας κληθήσεται». Αυτόν τον συνδυασμό ακριβώς μας υπενθυμίζει και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Ο Χριστός συνδυάζει το κήρυγμα με τη θεραπεία ενός λεπρού, προτρέποντάς μας έμπρακτα να μην μένουμε μόνο στα λόγια, να μην μένουμε μόνο στις τυπικές εκδηλώσεις της πίστεως, αλλά να μεταποιούμε αυτήν την πίστη σε έργα αγάπης προς τον αδελφό μας, προ τον άνθρωπο που έχει ανάγκη, ιδιαιτέρως αυτές τις ημέρες της κρίσεως που διερχόμεθα, αλλά και αυτές τις ημέρες της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, κατά τις οποίες καλούμεθα να προσεγγίσουμε όχι με τα λόγια αλλά με τα έργα μας, τα έργα της μετανοίας, της προσευχής, της ελεημοσύνης και της αγάπης, το Θεό, προετοιμάζοντας τον εαυτό μας για τη μεγάλη εορτή της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας.
Το καθήκον μας όμως να συνοδεύουμε τα λόγια με τα έργα μάς το υπενθυμίζει σήμερα με το παράδειγμα της ζωής του και ο αείμνηστος αδελφός μας, του οποίου τελούμε το μνημόσυνο προσευχόμενοι ο Θεός να αναπαύσει τη ψυχή του εν σκηναίς δικαίων και να στηρίξει και να παρηγορήσει τους οικείους.
Άνθρωπος ταπεινός και πιστός, άνθρωπος της προσευχής και της μυστηριακής ζωής, άνθρωπος της προσφοράς και της θυσίας ο αδελφός μας δεν εφείσθη ποτέ κόπου και πόνου προκειμένου να διακονήσει την Εκκλησία, να κηρύξει τον λόγο του Θεού, να οικοδομήσει τις ψυχές των ανθρώπων.
Πρόσφερε με αγάπη προς όλους, χωρίς να υπολογίζει τον εαυτό του, και μέσα από αυτή την προσφορά της αγάπης και μέσα από την προσευχή και την ταπείνωση πλησίαζε τον Θεό, που τον κάλεσε κοντά του για να τον αναπαύσει και να του χαρίσει την αιώνια ζωή, για την οποία προετοιμαζόταν από τη γη.
Μνημονεύοντας σήμερα του κόπου και της αγάπης του για την Εκκλησία ευχόμεθα να απολαμβάνει στον ουρανό τη μακαρία ζωή μετά πάντων των αγίων». 

ακολουθεί video και φώτο





Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο του Ιατρού Ιεροκήρυκα Νικολάου Λιλιόπουλου

Το Σάββατο 10/03/2012 εις τον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Χαλάστρας, θα πραγματοποιηθεί το ετήσιο μνημόσυνο εις μνήμην του Πρωτοψάλτου-Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής-Ιατρού Διευθυντή ΕΣΥ, Νικολάου Λιλιόπουλου, Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων. Είστε όλοι καλεσμένοι.

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Πνευματική Ιατρική

εν ώρα κηρύγματος 

ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΟΥ ΞΥΛΟΥ (ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ)
Το παρόν βίντεο τραβήχτηκε από τον ίδιο τον Νικόλαο Λιλιόπουλο
στην τελευταία του επίσκεψη, στο Άγιον Όρος, τον Αύγουστο του 2010






Κάντε κλικ στον μεταφραστή από πάνω να μεταφράσετε σε οποιαδήποτε γλώσσα
Click over to the translator to translate into any language